Onwaarskynlike Cupido

Ek het baie gehou van die wyse waarop Bets Smith uiteenlopende elemente saamgevoeg het om ’n heerlike romanse te skep. Die aankoms van Renske op Nieu-Bethesda, haar belewenis van die Uilhuis en die geskiedenis van kunstenaar Helen Martins, was glad nie toevallig nie.
Dit is dan ook waar haar pad kruis met dié van Rocco du Randt, hoewel sy nie dan reeds weet dat hy die geliefde buurman is van haar oorlede peetma, Emi, nie. Sy sorgsaamheid beïndruk haar, hoewel sy nog swaar dra aan haar geskiedenis met haar eks. “Ek het daardie dag in Nieu-Bethesda besef jou oë en houding spel duidelik dat jy uitgelos wil word.” (p.74)
Die voorgeskiedenis van tannie Emi word bygewerk aan die hand van ’n joernaal wat sy as jong meisie bygehou het en wat Renske nou, as haar erfgenaam, te lese kry. Nog meer interessanthede kleur die storielyn verder in, soos die trauma wat reddingshonde beleef, en die lot van afgetrede sirkushonde.
Dit mag klink na ’n wye aanbod, maar die skrywer het dit alles baie vernuftig gebruik om by ’n ontknoping uit te kom wat vir al die partye geluk inhou.