Cara

Ek het vroeërjare die slegte gebruik gehad om boeke te koop en netjies en ongelees in my rak te bêre. Daarom dat ek nie onmiddellik die kloutjie by die oortjie gekry het toe ek Cara, die nuutste roman deur Helena Hugo, begin het nie. Dit was eers die terugflitse wat die skrywer vernuftig in die storielyn verweef het, wat my laat besef het dat Cara se storie die afsluiting is van ’n reeks wat in 2016 afgeskop het met Mispa, gevolg deur Elim en Bet-El. Dit sal natuurlik sinvol wees om die hele reeks in volgorde te lees, maar ek kon wel genoeg agterkom van die voorgeskiedenis om te verstaan wat vir Cara gebring het by hierdie punt in haar lewe, ’n kinderlose weduwee van vier en vyftig.
Na baie jare in Beiere, waar sy en haar man saam met die Sinti-sigeuners rondgetoer het, verloor sy haar hele gesin in een nag wanneer die SS toeslaan op hulle kamp. Wanneer sy uiteindelik terugkeer na haar familie in Kimberley, kom sy met deels-onverwerkte trauma en stryd om te vergeet en ander, ook haarself, te vergewe.
Die verhaal gee goeie insig in die oorloë, waarvan Cara drie oorleef het. Moenie ’n vinnige lees verwag nie. Die komplekse stel karakters en gebeure wat verskeie families insluit, verg konsentrasie. Terwyl dit historiese fiksie is, is dit ook geskryf vanuit ’n geestelike perspektief, daarom dat dit tuishoort by Lux Verbi, die geestelike druknaam van NB-Uitgewers. Die slotwoord deur die skrywer moet jy beslis ook lees om vir Cara na behore te groet.
Edit Review

Ek het vroeërjare die slegte gebruik gehad om boeke te koop en netjies en ongelees in my rak te bêre. Daarom dat ek nie onmiddellik die kloutjie by die oortjie gekry het toe ek Cara, die nuutste roman deur Helena Hugo, begin het nie. Dit was eers die terugflitse wat die skrywer vernuftig in die storielyn verweef het, wat my laat besef het dat Cara se storie die afsluiting is van ’n reeks wat in 2016 afgeskop het met Mispa, gevolg deur Elim en Bet-El. Dit sal natuurlik sinvol wees om die hele reeks in volgorde te lees, maar ek kon wel genoeg agterkom van die voorgeskiedenis om te verstaan wat vir Cara gebring het by hierdie punt in haar lewe, ’n kinderlose weduwee van vier en vyftig.
Na baie jare in Beiere, waar sy en haar man saam met die Sinti-sigeuners rondgetoer het, verloor sy haar hele gesin in een nag wanneer die SS toeslaan op hulle kamp. Wanneer sy uiteindelik terugkeer na haar familie in Kimberley, kom sy met deels-onverwerkte trauma en stryd om te vergeet en ander, ook haarself, te vergewe.
Die verhaal gee goeie insig in die oorloë, waarvan Cara drie oorleef het. Moenie ’n vinnige lees verwag nie. Die komplekse stel karakters en gebeure wat verskeie families insluit, verg konsentrasie. Terwyl dit historiese fiksie is, is dit ook geskryf vanuit ’n geestelike perspektief, daarom dat dit tuishoort by Lux Verbi, die geestelike druknaam van NB-Uitgewers. Die slotwoord deur die skrywer moet jy beslis ook lees om vir Cara na behore te groet.