Die dood van Rachel April

Ek moet bieg dat ek om verskeie redes aandagafleibaar was toe ek aanvanklik Die dood van Rachel April begin lees het. Gevolglik het ek vasgehaak nadat ek slegs etlike hoofstukke gevorder het. Soveel so, dat toe die hindernisse besweer is, ek desnoods baie bladsye moes herlees. Sederdien, en tot laasnag toe die finale hoofstukke my slaap gesteel het, het ek verbasend vinnig gevorder deur die boeiende intrige wat redelik stadig afgeskop het, maar algaande momentum opgebou het.
Die titel van Lesea du Plessis se tesis vir haar meestersgraad in Politieke Studies, (p.25) weerspieël baie van die kwessies wat haar lewe dikteer. Haar soeke na behoort, na identiteit, na minder wroeg oor ras. Sy was tewens beskuldig: “Jy’s dalk bruin, liefie, maar jy’s nie kallit nie. Jy’s ’n insider wat dink jy’s ’n outsider, Lesea.” (p.19) Dit was medestudent, Rachel April, wat hierdie stelling gemaak het, en nou spoorloos verdwyn het.
Rachel was nie ’n boesemvriendin nie, dit was eerder Lesea se belofte aan Rachel se dogtertjie wat haar genoop het om leidrade op te volg wat lig kon werp op die verdwyning en moord van Rachel. Haar optrede stel haarself, en ook haar stiefbroer, Louwtjie, in lewensgevaar. Tog verhoed dit haar nie om deur te druk nie.
Die storielyn, in lieflike, byna poëtiese taal, is ’n suksesvolle samevoeging van geskiedenis en fiksie. Die proloog, destyds in die herfs, vind uiteindelik afsluiting in dieselfde Vrystaatse grasveld, maar nou in die somer, die gevare verby en die raaisels opgelos. Maar nie sonder baie lewensverlies nie.
Die dood van Rachel April, is die tweede roman uit die pen van P.P. Fourie, nadat hy sy debuut gemaak het met ’n Hart so groot soos ’n vuis, en dit opgevolg het met Ons skulde. Die uitgewer is Queillerie, ’n druknaam van NB Uitgewers.

Die dood van Rachel April is ’n moordraaisel met ruggraat — en siel. P.P. Fourie skryf met integriteit, styl én insig. Hier vind jy nie net spanning nie, maar ’n fyn verweefde verhaal oor identiteit, kleur, skuld en versoening.

Toe Lesea du Plessis se vriendin Rachel met ’n steekwond in haar hart gevind word, belowe sy vir Rachel se dogtertjie antwoorde — en so begin ’n speurtog wat persoonlik én gevaarlik word. Die intrige lei haar na ’n Anglo-Boereoorlogmuseum, waar Rachel iets belangriks ontdek het. Maar iemand wil die waarheid wegsteek.

Fourie se gebruik van geskiedenis — en die teenwoordigheid van Vincent van Gogh en sy broer — bring ’n nuwe dimensie aan die storie. Die temas van ras, aanneming, en die fyn balans tussen vergifnis en goedkeuring is roerend én relevant.

Die roman is poëties in struktuur: dit begin en eindig met die Vrystaatse graslandskap — eers in herfs, laaste in somer. ’n Simboliese reis van bewuswording tot vrede.

Aanbeveel vir:
Lesers wat hou van slim fiksie met siel. As jy fassinerende karakters, historiese dimensie, en Afrikaans wat werk, waardeer — lees hierdie boek.