Die eilandbruid se sluier

Ná haar suksesvolle Laeveld-trilogie, laat skrywer, Elize Parker, vir eers die wêreld van die Komati, kremetartbome en renosterstropers agter. Sy neem haar lesers nou kus toe, na Albatroshoek, ’n dorp met ’n reputasie. “Die dorp word ’n hoek waarnatoe die lewe diegene met seer vee. Hier genees hulle mekaar.” (p.79)
Ek was aanvanklik effens geïntimideer deur die lywige lys van karakters, maar dit is nogal van hulp om kop te hou met die groot hoeveelheid rolspelers, huidig en uit die voorgeskiedenis. Die dood van haar halfbroer, bring vir Chrisanne, wat navorsing doen oor die grootwithaaie, na hierdie dorp waar sy grootgeword het. Sy dra ’n groot stuk bitterheid in haar hart, en baie vrae waarop sy nie antwoorde het nie. Sy kry voogskap oor haar broer se seuntjie, wat haar lewe ingrypend verander.

Die ander prominente karakter is die sogenaamde Pikkewynkaptein, ’n man wat soos ’n kluisenaar lewe op Atlaseiland. Jy is reg as jy ’n mooi romanse in die vooruitsig stel. Daar is immers ’n bruidsluier betrokke volgens die titel.

Die milieu is pure see: haaiduikhokke, ’n skeepswrak, ’n vuurtoring, ’n moordwalvis, grootwithaaie wat uitwyk wanneer die walvis daar aandoen. Teen hierdie agtergrond spook Chrisanne om haar verlede te verwerk, en Ben het sy eie stryd met oorlewingskuld. Hierdie is dan ook die eerste in ’n splinternuwe reeks deur hierdie gewilde skrywer.
Die boek is in die geestelike fiksie genre, uitgegee deur Luca, druknaam van Lapa uitgewers.